Þorsteinn Hauksson

Þorsteinn Hauksson hlaut menntun sína bæði sem tónskáld og píanóleikari við Tónlistarskólann í Reykjavík og hélt áfram námi í hljóðfæratónsmíðum og tölvustuddum tónsmíðum við University of Illinois Urbana-Champaign og Stanford University.

Frá árinu 1985 hefur hann kennt við Tónlistarskólann í Reykjavík þar sem hann kennir tónsmíðar og tölvutónlist. Hann hefur verið staðartónskáld hjá IRCAM í París (1980), EMS í Stokkhólmi (1980 og 1993), Center of Contemporary Music Research í Aþenu, tölvutónlistarverum University of Glasgow og Center for Computer Music & Music Technology við Kunitachi College of Music í Tókýó (1994 og 1996).

Verk Þorsteins hafa verið flutt í flestum löndum Evrópu, á öllum Norðurlöndunum, auk Kanada, Bandaríkjanna, Japans og Kína, þar á meðal í Peking og Hong Kong. Tónlist hans hefur oft verið opinbert íslenskt framlag á alþjóðlegum tónlistarhátíðum.

Meðal nýrri pantana eru Exhalatio (1996) fyrir saxófónkvartett, Metal Concerto (1996) fyrir þrjá slagverksleikara og tölvuhljóð, óratorían Psychomachia (1995) fyrir sópran, kór og strengjasveit, Ever-changing Waves (1995) fyrir strengjakvartett, blásara og slagverk, og Bells of the Earth fyrir einleiksklukkuspil, einleiksslagverk og tölvuhljóð (1994), síðar einnig útgáfa fyrir hljómsveit og tölvuhljóð (1994) auk útgáfu fyrir margmiðlun undir berum himni (1995). Það verk er enn í vinnslu.

Auk styttri verka vinnur Þorsteinn nú að ballett fyrir Efva Lilja Dansproduktion í Stokkhólmi og stærri útgáfu af óratoríunni Psychomachia fyrir hljómsveit, kór, tvo sóprana, tvo bassa og tölvuhljóð.

Meðal viðurkenninga sem hann hefur hlotið eru Fulbright-styrkur, Stanford University Fellowship, ríkisstyrkir frá Frakklandi og Póllandi, Creative Arts Fellowship frá University of Illinois og nýlega þriggja ára starfslaun frá íslenska ríkinu.

Þorsteinn hefur þrisvar verið tilnefndur til Tónlistarverðlauna Norðurlandaráðs fyrir verkin Ad Astra fyrir hljómsveit (1988), cho fyrir flautu og tölvuhljóð (1993) og Bells of Earth fyrir hljómsveit og tölvuhljóð (1995).