Þorkell Sigurbjörnsson

Þorkell Sigurbjörnsson (f. 1938) nam píanóleik við Tónlistarskólann í Reykjavík og hélt síðan áfram námi í Bandaríkjunum. Hann stundaði nám við Hamline University í Minnesota og við University of Illinois Urbana-Champaign þar sem hann lauk meistaragráðu í tónsmíðum árið 1961 undir handleiðslu Kenneth Gaburo og Lejaren Hiller. Hann sótti einnig sumarnámskeið í tónsmíðum í Darmstadt, Nice og Tanglewood.

Þorkell tók virkan þátt í íslensku tónlistarlífi sem píanóleikari, kennari, gagnrýnandi og útvarpsmaður. Hann var formaður Tónskáldafélag Íslands á árunum 1983–1988 og gegndi jafnframt formennsku í Bandalagi íslenskra listamanna. Hann var einn af forystumönnum Musica Nova, sem helgaði sig flutningi nýrrar tónlistar á Íslandi og var áhrifamikill kennari í tónfræði og tónsmíðum við Tónlistarskólann í Reykjavík og Listaháskóla Íslands.

Þorkell Sigurbjörnsson er eitt þekktasta og afkastamesta tónskáld Íslands og verkaskrá hans er afar umfangsmikil. Hann er einkum þekktur fyrir kirkjulega kórtónlist sína, þar sem Heyr, himnasmiður er frægast verka hans, en hann samdi einnig fjölmörg hljómsveitarverk, svo sem Mistur (1972), Rhyme (1975) og Triphonia (1990), óratoríuna Immanuel (1999), barnaóperuna Apaspil (1966), Stúlkan í vitanum (2000), raftónlistarverkin Fípur (1971) og La Jolla Good Friday (1976), konserta fyrir flautu, fiðlu, selló og kontrabassa, fimm strengjakvartetta, hljómsveitarverkin Gaits (2001) og A Little Summer Music (2006), auk kammeróperunnar Grettis, sem var frumflutt í Bayreuth árið 2004.

Þorkell hlaut heiðursdoktorsnafnbót frá Hamline University árið 1999 og var meðlimur í Konunglegu sænsku tónlistarakademíunni.