Sigurður Flosason

Hvað fjölmiðlar segja um...

"Hymns of Life" (MM020), geisladiskur sem Sigurdur Flosason og kirkjuorgelnari Gunnar Gunnarsson tóku upp

Einstök upptaka í flestum atriðum... Mikilvægt framlag til íslenskrar tónlistar.

(Ásæll Másson, Dagblaðið Vísir, Ísland, 13. júní 2000).

Gullnar sálmabólusanir... árangur frá öllum sjónarmiðum.

(Vernhardur Linnet, Morgunblaðið, Ísland, 23. júní 2000).

"Stairway to the Stars" (MM014), geisladiskur sem Sigurdur Flosason þríhljómurinn tók upp, með Eythor Gunnarsson (píanó) og Lennart Ginman (bassi).

Meistarlegar túlkanir á bölum... Þetta er alvöru list, en jafnframt aðgengileg og skemmtileg.

(Vernhardur Linnet, Morgunblaðið, Ísland, 16. desember 1999).

Sigurdur, einn af fremstu jazzflytjendum og hugsuðum þjóðarinnar, sýnir aftur hvað hann getur. (Ingvi Þór Kormáksson, Dagblaðið Vísir, Ísland, 14. september 1999).

"Sounds from Afar" (Jazzís 106), geisladiskur sem Sigurdur Flosason kvintettinn tók upp árið 1996.

Enginn annar í þessu landi hefur eins litríka bólusun og Sigurdur, og hann heldur áfram að batna. (Ásæll Másson, Dagblaðið Vísir, Ísland, 25. október 1996).

"Sounds from Afar" er framúrskarandi dæmi um íslenska jazzmusík á henni bestu, með heimsmerkum hæfileikum og fagmennsku.

(Guðjón Guðmundsson, Morgunblaðið, Ísland, 7. nóvember 1996).

Sigurdur Flosason sem sóló með Umeå-sinfóníuhljómsveit í Svíþjóð, framkvæmandi "Zones" eftir Ulf Adåker fyrir alt saxófón og hljómsveit.

Sigurdur lék tóna sína mjúka eins og ull, hringlaga, skýra og hlýja. Það var hreinlega fallegt. Ljóðleg tónlist.

(Annika Burholm, Västerbottens Foldbald, 25. október 1996).

Sóló ætti að fá hrós fyrir að stjórna hljóðfærinu sínu svo fullkomlega með fagurt hljóð, jafnvel á öfgafullum stöðum skalarinnar.

(Jan Westerlund, Västerbottens-Kuriren, Umeå, Svíþjóð, 26. október 1996).

"Roads to a Distant Place" (Jazzís 101), - geisladiskur sem Sigurdur Flosason kvintettinn tók upp árið 1993.

Það verður áhugavert að fylgjast með ferli Sigurdurs í framtíðinni. Þetta er framúrskarandi geisladiskur, metnaðarfull verk þar sem allir hafa góðan daginn, sérstaklega Flosason og Gunnarsson.

(Gunnar Hjálmarsson, Pressan, Ísland, 9. desember 1993).

Í stuttu máli: "Roads to a Distant Place" er metnaðarfullasta og markvissasta jazzútgáfan sem komið hefur frá þessu landi. (Guðjón Guðmundsson, Morgunblaðið, 20. október 1993).

Djarflega og frísk tónlist með sjálfkrafa og innblásinni saman leik, spennandi alla leið.

(Albert von Konow, Orchester Journalen, Svíþjóð, desember 1993).

Sigurdur Flosason með The Guy Barker Quintet.

Það er alþjóðlegur hópur sem inniheldur hinn merkilega íslensku altó saxófónísta Siggi Flosason.

(Dave Gelly, The Observer, London, England).

Flosason hefur tilhneigingu til að nálgast sóló sviðið með einhverri varkárni, en framlag hans sem byggist hægt upp er því marktækara fyrir þessa huglægu varúð, og hans hámarkar eru þegnir frekar en óþarfir.

(Chris Parker, The Times, London, England, 21. júlí 1994).

Íslenska altó saxófónísti Siggi Flosason endurvinnsaði til dæmis "Darn that Dream", stundum með skýru og stundum með fagurt óvissu tóni, og huglægri bili sem fór langt umfram flúrðandi snúninga sem oft eru dregnir yfir slík lög.

(John Fordham, The Guardian, London, England, 20. september 1995).

Stjörnutrompetarinn og Mercury verðlaunanefndarmaðurinn, með glæsilega Siggi Flosason á altó saxófón

(Phil Johnson, The Independent, Bristol, England 1995).

Sigurdur Flosason með Reykjavík Jazz Quartet.

Sigurdur Flosason jafnaði óvænt léttan hljóð á altó saxófóninu með drifkrafti og sviðum sem þurfti til að fá þessa tónlist til að suðra. (Roland Atkins, The Guardian, London, England, 11. febrúar 1994).

Reykjavík Jazz Quartet er leiðandi nútímaband landsins og stenst samanburð við hvaða band sem er í Evrópu. Saxófónísti Sigurdur Flosason er sérstaklega glæsilegur.

(Dave Gelly, The Observer, London, England).