Leifur Þórarinsson

Leifur Þórarinsson fæddist í Reykjavík 13. ágúst 1934 og lést 24. apríl 1998, aðeins 63 ára að aldri. Hann hóf fiðlunám ungur að árum hjá Þorvaldi Steingrímssyni og hélt síðan áfram námi við Tónlistarskólann í Reykjavík hjá Birni Ólafssyni. Hann lagði einnig stund á tónfræði og tónsmíðar hjá Jóni Þórarinssyni, sem nýlega hafði snúið heim frá Yale háskóla í Bandaríkjunum þar sem helsti kennari hans var Paul Hindemith.

Tvítugur að aldri hélt Leifur til frekara náms í Vínar og München á árunum 1954–1956 undir handleiðslu Karl Schiske, Wilhelm Killmayer og Hans Jelinek. Jelinek hafði verið nemandi Alban Berg, eins frumkvöðuls tólftónatækninnar.

Árið 1959 sneri Leifur aftur til Bandaríkjanna þar sem hann dvaldi með hléum til ársins 1966. Hann nam fyrst hjá Wallingford Riegger, frumkvöðli raðtónlistar í Bandaríkjunum, við Manhattan School of Music og síðar tónsmíðar í víðara samhengi í New York og Tanglewood.

Eftir heimkomuna til Íslands árið 1966 helgaði Leifur sig tónsmíðum, en sinnti jafnframt fjölbreyttum störfum. Hann starfaði um árabil sem þulur og dagskrárgerðarmaður hjá Ríkisútvarpinu og vann einnig við kennslu, blaðamennsku og fréttamennsku. Hann tók virkan þátt í félagsstarfi íslenskra tónskálda og var einn af stofnendum Íslenskrar tónverkamiðstöðvar á sjöunda áratugnum.

Leifur Þórarinsson var fjölhæft tónskáld. Höfundarverk hans inniheldur fjölda stórra og áhrifamikilla sinfónískra verka, þar á meðal óbókonsert, fiðlukonsert og þrjár sinfóníur. Kammerverk hans skipta tugum, auk verka fyrir einleikshljóðfæri, einsöngvara og kóra, sem og fjölmargra styttri hljómsveitarverka.

Hann var frumkvöðull raðtónlistar á Íslandi, mótaður af Schönberg-hefðinni í Vín og Bandaríkjunum. Þó má oft greina ljóðræna og rómantíska rödd í verkum hans, sem spanna fjölbreytta stíla. Auk eiginlegra klassískra konsertverka samdi hann dægurlög og djassverk og tónlist við yfir fjörutíu leiksýningar.