Lárus H. Grímsson

Lárus Halldór Grímsson hóf tónlistarfræði sína árið 1971 og stundaði flötu við Deilд blásturshljóðfæra á Tónlistarmiðstöð Íslands. Á námskeiðum sínum lék Grímsson flötu og lyklaborð í nokkrum metnaðarfullum hljómsveitum, einkum Eik (1974-1979), sem var ein af fyrstu hljómsveitum á Íslandi til að semja allt sitt efni sjálf. Árið 1979 fór hann til Hollands til framhaldsnáms við Institute of Sonology í Utrecht, þar sem hann stundaði nám aðallega hjá Jaap Vink, og hélt áfram að starfa við stofnunina eftir útskrift.

Flest samsetningu Grímsson eru annaðhvort rafrænar (framkvæmdar með segulbandi) eða skrifaðar fyrir segulband og einn hefðbundinn hljóðfæri eða fleiri. Frá 1990 virðist hefðbundin hljómsveitasamsetning vera að aukast, en flest nýrri verk hans eru ekki-rafræn. Clarinett Quartett, Slúðurdálkurinn fyrir einangrandi klarinetu og Tales From a Forlorn Fortress fyrir fagott, fiðlu, bratsj og selló eru aðeins nokkur dæmi. Dæmigerð verk í rafrænum flokki eru Þráfylgni, Og þá riðu hetjur um héruð fyrir segulband, Sambúðarsundurþykkju fyrir spaðilóhljóðfæri, hornó og segulband, og Back to the Beginning Again? fyrir fagott og segulband. Auk þess hefur Grímsson skrifað tónlist fyrir leikhús, sjónvarpsleikrit og kvikmyndir.