Gunnar Reynir Sveinsson

Sönghöfundur, jazzflytjandi, slagverkalistamaður, kennari. Hann er fyrsti íslenskur sönghöfundur sem frá upphafi listakarieru sinnar hefur aðallega dregist að jazzi. Eftir seinni heimsstyrjöldina lék hann á vibrafóni í mörgum mismunandi íslenskum hópum. Hann var einnig slagverkalistamaður í Sinfóníuhljómsveit Íslands í níu ár. Árið 1955 hóf hann nám í kenningum og sönghöfun hjá Jóni Þórarinssyni (f. 1917, fyrrverandi nemandi Hindemith við Yale University) og hélt áfram námi sínu í Hollandi við Tónlistarháskóla Amsterdam með Ton de Leeuw og Léon Ortel, og við Institute of Sonology í Utrecht. Frá heimkomu sinni til Reykjavíkur hefur hann starfað sem sönghöfundur, sem jazzflytjandi og einnig sem kennari við Nýja tónlistaskóla. Sem sönghöfundur dregst hann ekki sérstaklega að opinberu tónlistuflóru. Hann kýs frekar að semja fyrir leikhús, kirkju, áhugamanna kóra og jazzklúbba - fyrir flytjendur og fólk sem hann þekkir persónulega og hefur traust á. Sköpun hans sem sönghöfundar er umfangsmikil og nær til 80 verka. Hins vegar hefur hann ekki sett saman neitt fyrir sinfóníuhljómsveit. Meðal verka hans eru: einglæti, kóraflutningur og orgelverk, kammerflutningur, verk fyrir staka hljóðfæri (píanó, orgel, flauta, vibrafón, kontrabass) og jazzáhrifuð verk. Hann setti einnig saman tónlist fyrir fjölda leiksetninga og kvikmynda. Stílbundið er tónlist Sveinssonar djúpt fólgin í evrópskri tónlistartradítion 20. aldar. Hins vegar er tónlist hans einnig greinilega háð bæði íslenskri þjóðlagaerfðum og bókmenntum.