Emil Thoroddsen

Emil Thoroddsen ólst upp í Reykjavík og stundaði nám í heimspeki, listahistóríu og málverkum í Kaupmannahöfn frá 1917-1920. Árið 1920 fór hann til Þýskalands og stundaði tónlistarfræði í Dresden og Leipzig til ársins 1924. Hann sneri aftur til Reykjavíkur árið 1924 og var strax ráðinn sem tónlistarstjóri við Borgarleikhúsið. Árið 1930 var hann skipaður aðalmeðleiðari og tónlistarstjóri við nýstofnaða Útvarpið. Meðan hann starfaði þar tók hann saman margar íslenskar þjóðlög, erlend lög og sinfóníusveitarflutning og gerði þjóðlögaflóru úr vinsælum íslenskum þjóðlögum.

Thoroddsen var margslungin listamaður. Auk tónlistarstarfa sinna starfaði hann fyrir leikhúsið og skrifaði söngleiki og dramatískanir, ritstjóraði vikulegri útgáfu, skrifaði greinar um málverk, leikhús og tónlist í dagblaðinu Morgunblaðið og var hinn gæfaði málari. Virðulegur tónskáld og organisti Páll Ísólfsson (1893-1974) sagði einu sinni að Emil Thoroddsen væri hinn gæfaðasti listamaður sem hann hefði nokkurn tíma þekkt: "Allt var honum barnaleikur: tónlist, málverk, ljóðlist, brandari, góðkortleiki, skilvirkni, drykkur…"

Emil Thoroddsen skrifaði margar sönglög fyrir sólóista og/eða kóra. Frægasta lag hans er án efa Hver á sér fagra föðurland, sem var frumsýnt 17. júní 1944 á Þingvöllum þegar Ísland varð lýðveldi. Þetta var síðasta lag sem Emil Thoroddsen samdi. Stuttu eftir frumsýningu þess lést hann, aðeins 46 ára gamall.