Emil Thoroddsen

Emil Thoroddsen ólst upp í Reykjavík og nam heimspeki, listasögu og myndlist í Kaupmannahöfn á árunum 1917–1920. Árið 1920 hélt hann til Þýskalands og lagði stund á tónlistarnám í Dresden og Leipzig til ársins 1924. Hann sneri aftur til Reykjavíkur árið 1924 og var þá þegar ráðinn hljómsveitarstjóri við Leikfélag Reykjavíkur. Árið 1930 var hann skipaður aðalundirleikari og stjórnandi hjá nýstofnuðu Ríkisútvarpi. Þar vann hann meðal annars að útsetningum á íslenskum þjóðlögum, erlendum lögum og hljómsveitarverkum, auk þess að setja saman syrpur úr vinsælum íslenskum þjóðlögum.

Thoroddsen var fjölhæfur listamaður. Auk tónlistarstarfa sinna vann hann fyrir leikhúsið, samdi revíur og leikgerðir, ritstýrði vikuriti, skrifaði greinar um myndlist, leikhús og tónlist í Morgunblaðið og var hæfileikaríkur málari. Organistinn og tónskáldið Páll Ísólfsson sagði eitt sinn að Emil Thoroddsen hefði verið hæfileikaríkasti listamaður sem hann hefði kynnst: „Allt lék í höndunum á honum: tónlist, málverk, ljóðlist, gáski, góðmennska, dugnaður, drykkja…“

Emil Thoroddsen samdi fjölda laga fyrir einsöngvara og/eða kóra. Þekktasta lag hans er án efa Hver á sér fegra föðurland, sem var frumflutt 17. júní 1944 á Þingvöllum þegar Ísland varð lýðveldi. Það var síðasta lagið sem Emil Thoroddsen samdi. Skömmu eftir frumflutning þess lést hann, aðeins 46 ára að aldri.