Bjarni Þorsteinsson

Bjarni Þorsteinsson fæddist í Hraunhreppi í Mýrum árið 1861. Hann lauk embættisprófi frá Prestaskólanum árið 1888. Á námsárum sínum starfaði hann sem bæjarfógetaritari í Reykjavík, stundakennari við Latínuskólann og sýsluskrifari í Vatnsdal.

Bjarni varð sóknarprestur við Hvanneyrarprestakall í Siglufirði árið 1888 og gegndi því embætti til ársins 1935. Hann lærði tónfræði hjá Jónasi Helgasyni og harmóníumleik hjá frú Önnu Petersen.

Bjarni var brautryðjandi í íslensku tónlistarlífi. Hann samdi fjölda þekktra laga og hafði mikil áhrif á kirkjusöng víða um land með kirkjukórum sínum. Stærsta framlag hans var þó þjóðlagasafn hans sem kom út á árunum 1906–1909 með stuðningi úr Landssjóði og Carlsbergfondet frá Danmörku.

Bjarni gegndi fjölmörgum trúnaðarstörfum í sinni sókn og var sæmdur prófessorsnafnbót fyrir afrek sín. Hann lést árið 1938.

(Heimild: Ísalög)